tag:blogger.com,1999:blog-4202160365964818182011-07-28T23:25:29.044-07:00bayaang dumaloy ang imahe at salita<br><br> <p align="right">emmanuel villajuan dumlao</p>emmanuel v. dumlaonoreply@blogger.comBlogger81100tag:blogger.com,1999:blog-420216036596481818.post-64206236435918914702010-05-01T09:04:00.001-07:002010-05-03T00:49:44.366-07:00

GAYA NG USAPAN NAMIN, dumating si Anton bago mananghalian. Nagsasalansan kami noon ni Inang ng mga kahoy na sinibak ni Tatang. Sa gawing tarangkahan, nagtatali si Tatang ng mga yero, dingding na sawali, at kung anu-ano pang dadalhin namin paglipat sa bagong bayan. Ipinagpaalam ako ni Anton kay Tatang, tutulong kami sa pagbabakod ng sinehan ni Mr. Rimo. Baka sakali laang naman na

emmanuel v. dumlaonoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-420216036596481818.post-82934516493733232722009-10-28T12:27:00.000-07:002010-05-18T06:56:58.527-07:00

Mahilig kang magbigay ng pangalan. Ang iyong mga manika, ang mga garapon, ang pinto, bintana, mga baitang ng hagdan – lahat, lahat sa iyo ay may bansag.Pero bigla ka na lamang naumid, at hindi na kumibo. Inusisa ko ang dahilan; pinanatili mo akong estranghero sa iyong kinikimkim.Humihiwa sa aking retina ang talim ng iyong pananahimik, lumalapnos sa aking balat ang liyab ng panakaw mong mga

emmanuel v. dumlaonoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-420216036596481818.post-75846839722067923312009-10-28T12:26:00.000-07:002009-11-01T19:47:23.504-08:00

Tila tuod sa pagkakaluhod si Aling Inocencia. Magkasalikop ang kanyang mga palad, taimtim na hinahaplos ng patpat niyang hinlalake ang bawat butil ng nanlalagkit na rosaryo. Walang patid ang pagkibot ng kulay tabako niiyang mga labi. Wala siyang ibang nakikita kundi ang duguang paa ng plastik na imahe ni Hesus sa altar; wala siyang ibang naririnig kundi ang alingawngaw ng sariling bulong at

emmanuel v. dumlaonoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-420216036596481818.post-33942211708303675732009-10-28T12:25:00.001-07:002009-11-01T19:48:06.851-08:00

Dapit-hapon, sa gilid ng layb.* Muli siyang dumaan pasan ang isang tuyong sanga na may nakabiting itim na supot. Sinundan ko siya ng tingin: diwatang tanod ng gubat pero walang mahika. At maikli ang kanyang buhok, tagpi-tagping bestida ang kanyang suot, kulay lupa ang kanyang balat, namumutok sa umbok at buhol-buhol na ugat ang kanyang mga binti at braso, nakausli ang kanyang mga panga.Sumuksok

emmanuel v. dumlaonoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-420216036596481818.post-91864673166411762482009-10-28T12:22:00.000-07:002009-11-05T22:22:21.562-08:00

Nangyari Na Ang NangyayariMinsan papunta ako sa Bataan, may babaeng tumabi sa akin sa bus. Pagka-upong pagka-upo niya, naramdaman ko agad na kilala ko siya, na nagkita na kami, na nakatabi ko na siya sa mismong upuang iyon.Nangyari na ‘yon alam ko, hindi ko lamang maisip kaagad noon kung kailan. Pagdating sa Orani, pumara ang babae. Sinundan ko siya ng tingin at bago siya nawala sa aking mata,

emmanuel v. dumlaonoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-420216036596481818.post-46383853434962263822007-10-24T19:05:00.000-07:002010-12-10T06:25:02.721-08:00

Pak! Isang solidong tunog. Kumislap ang isang higanteng estrelya sa pagitan ng mga mata ni Profesor Salvador Minero. Pumlakda ang kanyang pisngi sa aspalto. Wala siyang maaninag kundi isprey ng maputlang liwanag – minsa'y pula, minsa'y dilaw. Sinakal siya ng dugong umaagos mula sa kanyang batok. Nagpaligsahan ang mga tili at yabag, papalayo. Gusto niyang haplusin ang kanyang mukha pero ayaw

emmanuel v. dumlaonoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-420216036596481818.post-85689362520936902642007-10-22T07:36:00.000-07:002010-12-25T20:35:55.935-08:00

Tama, bangungot ang walang puntong punto ng uod. Pero bago ang lahat, isa munang babala: Sa sandaling mabasa mo ang babalang ito, magkakatotoo sa buhay mo ang nakasulat dito. Totoo ang sinasabi ko, maniwala ka; hindi ako marunong magbiro dahil …Ako ang uod na lumalantak sa iyong utak, buhay ka man o patay. Dati akong bilanggo sa libro pero pinalaya mo ako.Hindi ko alam kung alam mo na adik ka sa

emmanuel v. dumlaonoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-420216036596481818.post-54805972683500516802007-10-22T07:08:00.000-07:002009-11-03T20:05:38.543-08:00

Maaga kaming lumakad ni Tatang. Pagkalabas namin ng baryo, di ko pa maaninag ang bakas ng kareta pero alam ko may nauna na sa amin. Amoy na amoy kasi ang mga nasagasaang ambabangotGusto ko sana sa likod ni Damulag sumakay, mainit ang likod ni Tatang at saka maraming matatanaw, kaya laang kailangan daw may pabigat sa kareta. Itinalukbong ko na laang sa buo kong katawan ang pangginaw ni Inang.

emmanuel v. dumlaonoreply@blogger.com